Tijdens een herfstige wandeling door het Schwarzwald loop ik een prachtig tegen een berghelling gelegen 5-sterren hotel binnen om aan de receptie iets te vragen. Vóór mij zijn twee onderling Nederlands sprekende vrouwen met een onmiskenbaar Brabantse tongval aan het uitchecken. Ze spreken overigens ook prima Duits. De rekening bedraagt 3195 euro en ze hebben ‘eine angenehme Woche’ gehad, zo antwoorden ze de receptioniste. Vervolgens wordt het totaalbedrag geheel contant in biljetten van – op de laatste 45 euro na – 50 euro betaald, die uit enkele enveloppen met daarop het logo van het hotel tevoorschijn komen.
De receptioniste blikt of bloost niet.
– “Dat zou voor een bedrijf verboden moeten worden, zo’n groot geldbedrag contant aannemen,” zeg ik tegen haar als ik aan de beurt ben.
– “Schwarzgeld meinen Sie? Ach ja….”