In een van vakantierust genietend Woerdens ziekenhuis meldt zich een doorleefde vrouw met dito stem bij de assistente achter de balie waarnaast ik zit te wachten. Ze moet een foto laten maken om te zien of haar lever aangetast is. Ze leest echter net pas dat ze vier uur van te voren niet had mogen eten, drinken of roken. Maar ze heeft vanochtend al wél gerookt. En – zo geeft ze na enige tijd toe – ook wel wat gegeten en gedronken.
Er ontstaat een gesprek tussen beiden over de opties. Een nieuwe afspraak? De vrouw komt er natuurlijk liever niet nog een keer voor terug. Toch een foto maken? De assistente twijfelt of dat nu wel zin heeft. Ze biedt uiteindelijk aan daarover eerst met de arts te gaan overleggen.
– ‘Helemaal prima,’ zegt de vrouw. ‘Als je dat wilt doen ga ik ondertussen nog wel effe een bakkie koffie halen.’